Τετάρτη 30 Σεπτεμβρίου 2026
Πέμπτη 24 Σεπτεμβρίου 2026
ΣΥΓΧΩΝΕΥΣΕΙΣ ΤΑΞΕΩΝ ΣΤΑ ΣΧΟΛΕΙΑ ΤΩΝ ΝΟΤΙΩΝ ΠΡΟΑΣΤΕΙΩΝ
ΣΥΓΧΩΝΕΥΟΥΝ ΤΑΞΕΙΣ ΣΤΑ ΣΧΟΛΕΙΑ ΤΩΝ ΝΟΤΙΩΝ ΠΡΟΑΣΤΕΙΩΝ;
ΝΑ ΤΟΥΣ ΚΟΨΟΥΜΕ ΤΟΝ ΒΗΧΑ!
Η κυβέρνηση και οι βαλτοί της στις διοικήσεις του Υπουργείου Παιδείας εδώ και καιρό έχουν διακηρύξει τους στόχους τους:
Θέλουν το παιδί της λαϊκής οικογένειας να πετιέται εκτός εκπαίδευσης από νωρίς. Να μην τολμάει να ονειρεύεται. Να μαντρώνεται σε ένα σχολείο – κλουβί με τάξεις 30 μαθητών, στους οποίους μάθημα θα κάνουν πειθήνιοι, υπάκουοι και χαμηλά αμειβόμενοι καθηγητές. Ένα σχολείο προθάλαμο για την κοινωνία της φτώχειας, της εκμετάλλευσης και του πολέμου.
Κάθε χρόνο τέτοια εποχή συνήθως μας πουλάνε φούμαρα ότι «είναι έτοιμοι» για την σχολική χρονιά. Ότι δήθεν γονείς και μαθητές δεν θα έρθουν αντιμέτωποι με ελλείψεις παντός είδους.
Φέτος ξεπέρασαν τους εαυτούς τους! Στα Γυμνάσια και τα Λύκεια της Δ´ Διεύθυνσης Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης (δηλαδή σε Ταύρο, Καλλιθέα, Νέα Σμύρνη, Άγιο Δημήτριο κοκ.) η χρονιά μπήκε με συγχωνεύσεις δεκάδων τάξεων!
Έσπειραν την αβεβαιότητα σε μαθητές – γονείς και εκπαιδευτικούς, όχι από «λάθος» αλλά βάσει σχεδίου. Του σχεδίου τους για μια παιδεία λίγων και εκλεκτών που θα αποβάλει εκ προοιμίου τους «πολλούς». Του σχεδίου τους που χωράει στις γειτονιές μας «Ωνάσειου Σχολεία» των λίγων και άριστων αλλά δεν χωράει ανθρώπινες σχολικές συνθήκες για όλους τους μαθητές και τους εκπαιδευτικούς σε όλα τα σχολεία.
Στις γειτονιές μας ήδη μαθητές, εκπαιδευτικοί και γονείς αγωνίζονται για να κρατήσουν «ζωντανές» τις τάξεις που επέλεξε το Υπουργείο να πετσοκόψει. Προχωρούν σε καταλήψεις και οργανώνουν πορείες και συγκεντρώσεις!
Ο αγώνας τους είναι δίκαιος και πρέπει να βρει την αμέριστη υποστήριξη μας! ΚΟΙΝΟΣ ΑΓΩΝΑΣ για ΣΠΟΥΔΕΣ – ΔΟΥΛΕΙΑ – ΕΛΕΥΘΕΡΙΕΣ – ΖΩΗ.
ΚΑΜΙΑ ΣΥΓΧΩΝΕΥΣΗ ΤΜΗΜΑΤΩΝ ΣΤΑ ΣΧΟΛΕΙΑ ΜΑΣ
ΠΑΛΕΥΟΥΜΕ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΟΥΣ ΤΑΞΙΚΟΥΣ ΦΡΑΓΜΟΥΣ ΣΤΗΝ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ
ΣΤΕΚΟΜΑΣΤΕ ΣΤΟ ΠΛΕΥΡΟ ΤΩΝ ΜΑΘΗΤΩΝ!
Τρίτη 14 Ιουλίου 2026
21 σφαίρες για τον 20χρονο Θοδωρή Φασισμός διασποράς από εκπροσώπους του εθνικού κορμού
Είχε πάει για μπάνιο με το αυτοκίνητο της μητέρας του. Δεν είχε μαζί του το δίπλωμα. Δεν σταμάτησε σε σήμα ελέγχου των αστυνομικών. Τον καταδίωξαν και τον εγκλώβισαν. Βγήκε από το αυτοκίνητο και άρχισε να τρέχει πανικόβλητος. Τον «γάζωσαν» με 21 σφαίρες διασποράς. Η ιαχή «Είναι κάτω ο Τουρκάλας!» έσκισε τον αέρα, ξημέρωμα Τετάρτης 8/7/26 στο Αργος.
Τέσσερις μέρες αργότερα, άφηνε την τελευταία του πνοή στην εντατική του ΚΑΤ ο Θοδωρής Ζαβραδινός–Καραμπαμπάς, το νεαρό παιδί με αυτισμό και αναπηρία 89% που δολοφονήθηκε άγρια από το κράτος. Πέντε από τις 21 σφαίρες τον βρήκαν στο κεφάλι και το σώμα, «άνοιξαν» μέσα του και σμπαράλιασαν την ευάλωτη ζωή του.
Ο θεσμικός φασισμός δικαιολόγησε και επικρότησε τις υπηρεσίες των οργάνων της (νεκρικής) τάξης. Καμπόσοι... εκπρόσωποι της κοινωνικής σαπίλας έχυσαν το δηλητήριό τους, προσπαθώντας να πνίξουν την πηγαία οργή για ακόμα ένα κρατικό, ρατσιστικό έγκλημα.
Η δολοφονία του ανυπεράσπιστου Θοδωρή δεν είναι μεμονωμένο γεγονός ούτε άτυχη στιγμή. Είναι η πολιτική της τάξης που μισεί και εχθρεύεται τον λαό, τα παιδιά του, τους αδύναμους, τους ανυπάκουους, τους αγωνιστές. Είναι η πρακτική των οργάνων της τάξης που πατά πάνω σε πτώματα. Που πυροβολεί τη σκέψη. Που «γαζώνει» την αντίσταση. Που τρέφεται δολοφονώντας νέους και εργάτες. Που μας έχει για αναλώσιμα στην περπατησιά της.
·ΟΛΟΙ ΣΤΑ ΠΡΟΠΥΛΑΙΑ ΤΗΝ ΤΕΤΑΡΤΗ 15/7 ΣΤΙΣ 7 μ.μ.
·ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΔΟΛΟΦΟΝΗΜΕΝΟΥΣ ΘΟΔΩΡΗΔΕΣ ΑΥΤΟΥ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ
·ΓΙΑ ΤΑ ΘΥΜΑΤΑ ΤΗΣ ΤΑΞΗΣ ΜΑΣ
Τετάρτη 17 Ιουνίου 2026
Έτσι ήρθαν τα πράγματα, μα έτσι δεν θα πάνε…
Ένας στους δύο δεν θα μπορέσει να κάνει ούτε μία μέρα διακοπές αυτό το καλοκαίρι. Και παραπάνω από τους μισούς από αυτούς που θα μπορέσουν, θα κάνουν διακοπές από 4-7 ημέρες, σύμφωνα με έρευνα του ΙΕΛΚΑ.
Έτσι και χειρότερα είναι τα πράγματα. Τα λεγόμενα «μπάνια του λαού» ανήκουν πλέον για τη μεγάλη πλειοψηφία στη σφαίρα της φαντασίας. Με τον μισθό να μην φτάνει ούτε για το πρώτο 20ήμερο κάθε μήνα, με την ακρίβεια να σπάει κόκκαλα, με τα ενοίκια να έχουν απογειωθεί. Και ενώ οι εργαζόμενοι υποφέρουν και αγκομαχούν να βγάλουν το μήνα, το μεγάλο κεφάλαιο θησαυρίζει και μας τρίβει κατάμουτρα τα υπερκέρδη που καθημερινά αντλεί από τον κόπο και το αίμα των εργαζομένων. Τα εργοδοτικά εγκλήματα έχουν γίνει καθημερινότητα, από τις 5 εργάτριες που καήκαν ζωντανές στη Βιολάντα, τους εργάτες στο Ελληνικό που σκοτώνονται στις σκαλωσιές ενώ δουλεύουν με υπερεντατικούς ρυθμούς μέσα στο λιοπύρι, την εργάτρια στη Σίδνο που συνεθλίβη σε βιομηχανικό πλυντήριο, μέχρι τη νοσηλεύτρια που πέθανε από ανακοπή λόγω εξάντλησης.
Η πολιτική τους είναι συνώνυμη της εκμετάλλευσης, της καταλήστευσης του λαϊκού εισοδήματος, της διάλυσης των εργασιακών σχέσεων, των απολύσεων, των διώξεων όσων αντιστέκονται. 13ωρα, ελαστική εργασία, σεζόν χωρίς ρεπό, εντατικοποίηση της δουλειάς, απολύσεις, αυτή είναι η ζωή για την οποία προορίζουν την εργατική τάξη και τους εργαζομένους.
Η πολιτική τους καταδικάζει τη νεολαία σε απόγνωση, στα σχολεία εξεταστικά κάτεργα, στις πανελλαδικές σφαγεία, στην απόρριψη και την εσωτερίκευση της αποτυχίας. Που στο μέλλον τους δεν βλέπουν φως. Οι δύο μαθήτριες της Ηλιούπολης έδειξαν με τραγικό τρόπο την απόγνωση μιας νεολαίας που της στερούν το παρόν και το μέλλον.
Η πολιτική τους φέρνει τον κίνδυνο του πολέμου κοντά μας. Πολεμικές βάσεις από την Αλεξανδρούπολη μέχρι την Κρήτη, γιγάντια εξοπλιστικά προγράμματα, patriot και φρεγάτες στα πολεμικά μέτωπα. Δένουν με χίλια νήματα τις τύχες μας με τα συμφέροντα του αμερικάνικου ιμπεριαλισμού. Από την Ουκρανία μέχρι τη Μέση Ανατολή, μπλέκουν τη χώρας μας στους ανταγωνισμούς τους, κάνουν το λαό μας στόχο των ανταγωνιστών τους.
Ξέρουν ότι η δυσαρέσκειά μας ξεχειλίζει, προσπαθούν να μας μπερδέψουν με τις δημοσκοπήσεις και τους πληρωμένους τους κονδυλοφόρους ότι δήθεν νοιάζονται να λύσουν τα προβλήματά μας. Ανακατεύουν τα κόμματα τους συστήματος μπας και μας εξαπατήσουν. Επενδύουν στην απογοήτευση και την ανημπόρια που αισθάνονται πλατιά κομμάτια της νεολαίας και των εργαζομένων.
ΦΤΑΝΕΙ ΠΙΑ ΜΕ ΤΟΥΣ ΣΩΤΗΡΕΣ!
ΟΧΙ ΣΤΙΣ ΑΥΤΑΠΑΤΕΣ ΤΗΣ ΑΝΑΘΕΣΗΣ!
Μέσα από το συλλογικό αγώνα, να συγκροτήσουμε τις δικές μας απαντήσεις. Στις γειτονιές μας, στους χώρους δουλειάς, στα σχολεία και τις σχολές. Εκεί χειραφετείται ο λαός από την αντιδραστική επιρροή των δυνάμεων του συστήματος, εκεί ξαναανακαλύπτει τη δύναμη της συλλογικής πάλης. Σε κάθε εστία αντίστασης, σε κάθε αναμέτρηση με τον ιμπεριαλισμό και το κεφάλαιο και σε κάθε διεκδίκηση.