Ένας στους δύο δεν θα μπορέσει να κάνει ούτε μία μέρα διακοπές αυτό το καλοκαίρι. Και παραπάνω από τους μισούς από αυτούς που θα μπορέσουν, θα κάνουν διακοπές από 4-7 ημέρες, σύμφωνα με έρευνα του ΙΕΛΚΑ.
Έτσι και χειρότερα είναι τα πράγματα. Τα λεγόμενα «μπάνια του λαού» ανήκουν πλέον για τη μεγάλη πλειοψηφία στη σφαίρα της φαντασίας. Με τον μισθό να μην φτάνει ούτε για το πρώτο 20ήμερο κάθε μήνα, με την ακρίβεια να σπάει κόκκαλα, με τα ενοίκια να έχουν απογειωθεί. Και ενώ οι εργαζόμενοι υποφέρουν και αγκομαχούν να βγάλουν το μήνα, το μεγάλο κεφάλαιο θησαυρίζει και μας τρίβει κατάμουτρα τα υπερκέρδη που καθημερινά αντλεί από τον κόπο και το αίμα των εργαζομένων. Τα εργοδοτικά εγκλήματα έχουν γίνει καθημερινότητα, από τις 5 εργάτριες που καήκαν ζωντανές στη Βιολάντα, τους εργάτες στο Ελληνικό που σκοτώνονται στις σκαλωσιές ενώ δουλεύουν με υπερεντατικούς ρυθμούς μέσα στο λιοπύρι, την εργάτρια στη Σίδνο που συνεθλίβη σε βιομηχανικό πλυντήριο, μέχρι τη νοσηλεύτρια που πέθανε από ανακοπή λόγω εξάντλησης.
Η πολιτική τους είναι συνώνυμη της εκμετάλλευσης, της καταλήστευσης του λαϊκού εισοδήματος, της διάλυσης των εργασιακών σχέσεων, των απολύσεων, των διώξεων όσων αντιστέκονται. 13ωρα, ελαστική εργασία, σεζόν χωρίς ρεπό, εντατικοποίηση της δουλειάς, απολύσεις, αυτή είναι η ζωή για την οποία προορίζουν την εργατική τάξη και τους εργαζομένους.
Η πολιτική τους καταδικάζει τη νεολαία σε απόγνωση, στα σχολεία εξεταστικά κάτεργα, στις πανελλαδικές σφαγεία, στην απόρριψη και την εσωτερίκευση της αποτυχίας. Που στο μέλλον τους δεν βλέπουν φως. Οι δύο μαθήτριες της Ηλιούπολης έδειξαν με τραγικό τρόπο την απόγνωση μιας νεολαίας που της στερούν το παρόν και το μέλλον.
Η πολιτική τους φέρνει τον κίνδυνο του πολέμου κοντά μας. Πολεμικές βάσεις από την Αλεξανδρούπολη μέχρι την Κρήτη, γιγάντια εξοπλιστικά προγράμματα, patriot και φρεγάτες στα πολεμικά μέτωπα. Δένουν με χίλια νήματα τις τύχες μας με τα συμφέροντα του αμερικάνικου ιμπεριαλισμού. Από την Ουκρανία μέχρι τη Μέση Ανατολή, μπλέκουν τη χώρας μας στους ανταγωνισμούς τους, κάνουν το λαό μας στόχο των ανταγωνιστών τους.
Ξέρουν ότι η δυσαρέσκειά μας ξεχειλίζει, προσπαθούν να μας μπερδέψουν με τις δημοσκοπήσεις και τους πληρωμένους τους κονδυλοφόρους ότι δήθεν νοιάζονται να λύσουν τα προβλήματά μας. Ανακατεύουν τα κόμματα τους συστήματος μπας και μας εξαπατήσουν. Επενδύουν στην απογοήτευση και την ανημπόρια που αισθάνονται πλατιά κομμάτια της νεολαίας και των εργαζομένων.
ΦΤΑΝΕΙ ΠΙΑ ΜΕ ΤΟΥΣ ΣΩΤΗΡΕΣ!
ΟΧΙ ΣΤΙΣ ΑΥΤΑΠΑΤΕΣ ΤΗΣ ΑΝΑΘΕΣΗΣ!
Μέσα από το συλλογικό αγώνα, να συγκροτήσουμε τις δικές μας απαντήσεις. Στις γειτονιές μας, στους χώρους δουλειάς, στα σχολεία και τις σχολές. Εκεί χειραφετείται ο λαός από την αντιδραστική επιρροή των δυνάμεων του συστήματος, εκεί ξαναανακαλύπτει τη δύναμη της συλλογικής πάλης. Σε κάθε εστία αντίστασης, σε κάθε αναμέτρηση με τον ιμπεριαλισμό και το κεφάλαιο και σε κάθε διεκδίκηση.
